Uncategorized

‘U komt voor erkenning?’

Mijn vader erkende mij op mijn 33e. Rijkelijk laat. Maar het leverde wel een verhaal op. Voor dagblad Trouw schreef ik een zeer persoonlijk stuk over hoe mijn vader mij aanvankelijk niet erkende zodat ik de achternaam van mijn moeder kon krijgen. Voor het verhaal interviewde ik ook drie vrouwen die de stap waagden. Steeds kwam naar voren: hoewel het al ruim twintig jaar mogelijk is om het kind de achternaam van de moeder te geven, het is nog steeds niet ‘normaal’. Hier kun je het stuk teruglezen. Fotograaf Judith Jockel maakte de prachtige foto’s.

Op de radio

Op de dag van de publicatie was ik daarnaast te gast bij […]

‘U komt voor erkenning?’

Mijn vader erkende mij op mijn 33e. Rijkelijk laat. Maar het leverde wel een verhaal op. Voor dagblad Trouw schreef ik een zeer persoonlijk stuk over hoe mijn vader mij aanvankelijk niet erkende zodat ik de achternaam van mijn moeder kon krijgen. Voor het verhaal interviewde ik ook drie vrouwen die de stap waagden. Steeds kwam naar voren: hoewel het al ruim twintig jaar mogelijk is om het kind de achternaam van de moeder te geven, het is nog steeds niet ‘normaal’. Hier kun je het stuk teruglezen. Fotograaf Judith Jockel maakte de prachtige foto’s.

Op de radio

Op de dag van de publicatie was ik daarnaast te gast bij […]

‘Elke dag nieuwe gezichten’- onderzoek naar personeelstekort in de ggz

Het afgelopen half jaar werkte ik met Catrien Spijkerman aan een onderzoek naar de gevolgen van het personeelstekort in de ggz. Deze week haalden we met ons nieuws de cover van dagblad Trouw en de Groene Amsterdammer. Als je wat tijd hebt lees dan vooral ons verhaal in De Groene Amsterdammer.

Ggz-instellingen weten van gekkigheid niet hoe ze aan goed geschoold personeel kunnen komen. En dit terwijl er niet zo lang geleden nog 600 miljoen euro werd bezuinigd onder het mom van ‘betere efficiëntere zorg voor minder geld’. Een longread over urenboeren, cowboybureaus, onervaren uitzendkrachten, dure zzp’ers, agressie, zorgbeveiligers en hoge werkdruk.

‘Elke dag nieuwe gezichten’- onderzoek naar personeelstekort in de ggz

Het afgelopen half jaar werkte ik met Catrien Spijkerman aan een onderzoek naar de gevolgen van het personeelstekort in de ggz. Deze week haalden we met ons nieuws de cover van dagblad Trouw en de Groene Amsterdammer. Als je wat tijd hebt lees dan vooral ons verhaal in De Groene Amsterdammer.

Ggz-instellingen weten van gekkigheid niet hoe ze aan goed geschoold personeel kunnen komen. En dit terwijl er niet zo lang geleden nog 600 miljoen euro werd bezuinigd onder het mom van ‘betere efficiëntere zorg voor minder geld’. Een longread over urenboeren, cowboybureaus, onervaren uitzendkrachten, dure zzp’ers, agressie, zorgbeveiligers en hoge werkdruk.

Een nieuw boek!

Spannend nieuws: voor uitgeverij Querido Fosfor werk ik aan een nieuw boek. Het onderwerp blijft nog even geheim. Schrijver en journalist Frank Westerman is mijn redacteur. Voorlopige publicatiedatum: februari 2020. Ik houd jullie – hier en via andere kanalen- op de hoogte van de ontwikkelingen.  

Een nieuw boek!

Spannend nieuws: voor uitgeverij Querido Fosfor werk ik aan een nieuw boek. Het onderwerp blijft nog even geheim. Schrijver en journalist Frank Westerman is mijn redacteur. Voorlopige publicatiedatum: februari 2020. Ik houd jullie – hier en via andere kanalen- op de hoogte van de ontwikkelingen.  

‘Bij Barend & Van Dorp zag ik hoe tv je kan verpesten’

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Journalist Jelle Brandt Corstius (1978) begon als bureauredacteur bij het tv-programma ‘Barend & Van Dorp’. Deze week begint de Boekenweek. Brandt Corstius schreef het Boekenweekessay ‘Arctisch dagboek’.

“In zekere zin viel ik met mijn neus in de boter: tijdens de aanloop van de verkiezingen van 2002 liep ik stage bij Barend & Van Dorp. Het was de periode dat Pim Fortuyn werd doodgeschoten. Het was een heftige tijd. Barend & Van Dorp was destijds dé plek waar je interessante uitspraken van politici kon verwachten.

Een dag voor Pim Fortuyn werd vermoord, was hij nog langs geweest op de redactie. We wilden hem graag als gast op […]

‘Bij Barend & Van Dorp zag ik hoe tv je kan verpesten’

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Journalist Jelle Brandt Corstius (1978) begon als bureauredacteur bij het tv-programma ‘Barend & Van Dorp’. Deze week begint de Boekenweek. Brandt Corstius schreef het Boekenweekessay ‘Arctisch dagboek’.

“In zekere zin viel ik met mijn neus in de boter: tijdens de aanloop van de verkiezingen van 2002 liep ik stage bij Barend & Van Dorp. Het was de periode dat Pim Fortuyn werd doodgeschoten. Het was een heftige tijd. Barend & Van Dorp was destijds dé plek waar je interessante uitspraken van politici kon verwachten.

Een dag voor Pim Fortuyn werd vermoord, was hij nog langs geweest op de redactie. We wilden hem graag als gast op […]

‘Weet u hoe laat het is?’

Sinds januari van dit jaar zijn nieuwkomers verantwoordelijk voor hun eigen inburgering. In de praktijk betekent dit dat er al bijna een jaar nauwelijks wordt ingeburgerd.

“Ik ben een doorzetter, weet iemand wat dat is?” In de roc-inburgeringsklas van nt2-docent Natalia Odelevskaia bespreken veertien cursisten wat belangrijk is als je gaat solliciteren. Odelevskaia staat voor de groep. Een van de cursisten zegt dat het betekent dat je niet zomaar ophoudt. Precies! roept Odelevskaia. “Ik bel tien bedrijven per dag. En ik ga niet huilen bij mijn man als het niet lukt. Ik ben namelijk een doorzetter,” zegt ze op stoere toon.

Odelevskaia loopt verder langs de tafels. “Welk werk past […]

‘Weet u hoe laat het is?’

Sinds januari van dit jaar zijn nieuwkomers verantwoordelijk voor hun eigen inburgering. In de praktijk betekent dit dat er al bijna een jaar nauwelijks wordt ingeburgerd.

“Ik ben een doorzetter, weet iemand wat dat is?” In de roc-inburgeringsklas van nt2-docent Natalia Odelevskaia bespreken veertien cursisten wat belangrijk is als je gaat solliciteren. Odelevskaia staat voor de groep. Een van de cursisten zegt dat het betekent dat je niet zomaar ophoudt. Precies! roept Odelevskaia. “Ik bel tien bedrijven per dag. En ik ga niet huilen bij mijn man als het niet lukt. Ik ben namelijk een doorzetter,” zegt ze op stoere toon.

Odelevskaia loopt verder langs de tafels. “Welk werk past […]

De scheidslijn tussen gek en niet zo gek kan dun zijn

De eerste baan maakt vaak diepe indruk . Acteur Marcel Musters (1959) begon als psychiatrisch verpleegkundige. Deze maand staat hij op het toneel met de voorstelling ‘Funzone’. Op 16 maart is hij te zien in de telefilm ’20 leugens, 4 ouders en een scharrelei’. 

“Een vrouw uit onze straat – de moeder van een vriendin van mij – werd regelmatig opgenomen. Ze was manisch depressief. Met haar dochter zocht ik haar in die periode wel eens op in de inrichting in Vught. Ik vond het zo fascinerend om daar, bij al die zogenaamde gekken, op bezoek te zijn. Ergens voelde ik me heel verwant met deze mensen.

Na mijn eindexamen […]

De scheidslijn tussen gek en niet zo gek kan dun zijn

De eerste baan maakt vaak diepe indruk . Acteur Marcel Musters (1959) begon als psychiatrisch verpleegkundige. Deze maand staat hij op het toneel met de voorstelling ‘Funzone’. Op 16 maart is hij te zien in de telefilm ’20 leugens, 4 ouders en een scharrelei’. 

“Een vrouw uit onze straat – de moeder van een vriendin van mij – werd regelmatig opgenomen. Ze was manisch depressief. Met haar dochter zocht ik haar in die periode wel eens op in de inrichting in Vught. Ik vond het zo fascinerend om daar, bij al die zogenaamde gekken, op bezoek te zijn. Ergens voelde ik me heel verwant met deze mensen.

Na mijn eindexamen […]

‘Maak dat je wegkomt, zei het hoofd op de eerste dag’

Gepubliceerd in dagblad Trouw, 02.02.2013

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Acteur Frank Groothof (1947), bekend van Sesamstraat, begon als veger in een KLM-hangar. Deze maand staat hij op het podium met de voorstelling ‘Idomeneo’. En deze week opent de expositie Sesamstraat in het Limburgs Museum in Venlo.

“In een zomer, begin jaren zestig, wilde ik op vakantie naar Noorwegen. Om daar in mijn eentje door de bossen te zwerven. Ik had alleen wel eerst geld nodig. We waren thuis met een groot gezin en er was absoluut geen geld over voor ons om op vakantie te gaan. Als kinderen moesten we alles zelf bij elkaar sprokkelen.

In die […]

‘Maak dat je wegkomt, zei het hoofd op de eerste dag’

Gepubliceerd in dagblad Trouw, 02.02.2013

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Acteur Frank Groothof (1947), bekend van Sesamstraat, begon als veger in een KLM-hangar. Deze maand staat hij op het podium met de voorstelling ‘Idomeneo’. En deze week opent de expositie Sesamstraat in het Limburgs Museum in Venlo.

“In een zomer, begin jaren zestig, wilde ik op vakantie naar Noorwegen. Om daar in mijn eentje door de bossen te zwerven. Ik had alleen wel eerst geld nodig. We waren thuis met een groot gezin en er was absoluut geen geld over voor ons om op vakantie te gaan. Als kinderen moesten we alles zelf bij elkaar sprokkelen.

In die […]

‘Als veertienjarige voelde ik mij een hele mevrouw’

Gepubliceerd in dagblad Trouw, 19.1.2013

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Actrice en zangeres Hadewych Minis (1977) begon op haar veertiende in een tweedehands kledingwinkel. Ze speelt Rachel Hazes in de musical ‘Hij gelooft in mij’. Volgende maand staat ze met cabaretier Mike Boddé op de planken met ‘Vrij met Hadewych en Mike’.

“Recht tegenover mijn ouderlijk huis in Maastricht zat de kledingwinkel Second Hand Rows. Het was een tweedehands kledingwinkel. Er hing zo’n geur die je alleen in tweedehands winkels vindt. Als kind kwam ik er al graag om te kijken. Op mijn veertiende ging ik er werken.

Iedere week stond ik een paar middagen in de […]

‘Als veertienjarige voelde ik mij een hele mevrouw’

Gepubliceerd in dagblad Trouw, 19.1.2013

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Actrice en zangeres Hadewych Minis (1977) begon op haar veertiende in een tweedehands kledingwinkel. Ze speelt Rachel Hazes in de musical ‘Hij gelooft in mij’. Volgende maand staat ze met cabaretier Mike Boddé op de planken met ‘Vrij met Hadewych en Mike’.

“Recht tegenover mijn ouderlijk huis in Maastricht zat de kledingwinkel Second Hand Rows. Het was een tweedehands kledingwinkel. Er hing zo’n geur die je alleen in tweedehands winkels vindt. Als kind kwam ik er al graag om te kijken. Op mijn veertiende ging ik er werken.

Iedere week stond ik een paar middagen in de […]

‘Waar blijft mijn kabeljauw?’

Gepubliceerd in dagblad Trouw, 26 september 2012.

De eerste baan maakt vaak diepe indruk en legt de basis voor later. Actrice Pleuni Touw (1938) begon precies vijftig jaar geleden bij Het Nieuw Rotterdams Toneel. De komende tijd is ze iedere zaterdag te zien in de serie Golden Girls op RTL 4.

“Een paar dagen na mijn examen hoorde ik dat er drie gezelschappen waren die interesse in mij hadden; een goede score. In die tijd hadden de theaterdirecteuren van de gesubsidieerde gezelschappen nog de verplichting om alle leerlingen die van de toneelschool kwamen een jaarcontract te geven. Ik koos voor het net opgerichte gezelschap van Rob de Vries: Het Nieuw […]

‘Waar blijft mijn kabeljauw?’

Gepubliceerd in dagblad Trouw, 26 september 2012.

De eerste baan maakt vaak diepe indruk en legt de basis voor later. Actrice Pleuni Touw (1938) begon precies vijftig jaar geleden bij Het Nieuw Rotterdams Toneel. De komende tijd is ze iedere zaterdag te zien in de serie Golden Girls op RTL 4.

“Een paar dagen na mijn examen hoorde ik dat er drie gezelschappen waren die interesse in mij hadden; een goede score. In die tijd hadden de theaterdirecteuren van de gesubsidieerde gezelschappen nog de verplichting om alle leerlingen die van de toneelschool kwamen een jaarcontract te geven. Ik koos voor het net opgerichte gezelschap van Rob de Vries: Het Nieuw […]

Kan dat echt, leven zonder Facebook?

Gepubliceerd in dagblad Trouw, 8 september 2012.

Facebook en Twitter checken is inmiddels voor veel mensen als ontbijten: het hoort er gewoon bij. Toch bestaan er nog jongeren die er nooit aan begonnen. “Ik vertél liever wat ik doe.”

Nog voor ik ‘s ochtends goed en wel mijn ogen open heb, zoekt mijn hand naar mijn iPhone. Ik vind hem naast mijn hoofdkussen: ’3 nieuwe e-mails’. Snel scan ik de berichten. Mijn vinger schuift naar het Facebook- icoontje. ‘Zo die ging laat slapen’, denk ik als ik het tijdstip van de post bekijk van een vage kennis. Een vriendin heeft haar profielfoto net veranderd. Ik klik op ‘Like’. Dan is […]

Kan dat echt, leven zonder Facebook?

Gepubliceerd in dagblad Trouw, 8 september 2012.

Facebook en Twitter checken is inmiddels voor veel mensen als ontbijten: het hoort er gewoon bij. Toch bestaan er nog jongeren die er nooit aan begonnen. “Ik vertél liever wat ik doe.”

Nog voor ik ‘s ochtends goed en wel mijn ogen open heb, zoekt mijn hand naar mijn iPhone. Ik vind hem naast mijn hoofdkussen: ’3 nieuwe e-mails’. Snel scan ik de berichten. Mijn vinger schuift naar het Facebook- icoontje. ‘Zo die ging laat slapen’, denk ik als ik het tijdstip van de post bekijk van een vage kennis. Een vriendin heeft haar profielfoto net veranderd. Ik klik op ‘Like’. Dan is […]