Monthly Archives: September 2009

De Snoertheorie van Voebe de Gruyter

Verschenen in Mister Motley, themanummer over Het Kantoor, september 2009.

“Ik was in het gemeentehuis van het Belgische Vorst, om wat zaken te regelen, toen de kantoorvloer mijn aandacht trok. Het grit van de vloer deed me heel erg denken aan plaatjes die ik had gezien in een boek over de snaartheorie. Wat mij ook opviel was de landerigheid van de mensen die zich achter hun bureau leken te vervelen, misschien al jarenlang. Opeens stelde ik mij voor hoe vief ze zouden worden als zij van de snaartheorie zouden weten.

“Dit zijn dingen die ik me soms afvraag, en in mijn werk ga ik vervolgens aan de slag met die [...]

De Snoertheorie van Voebe de Gruyter

Verschenen in Mister Motley, themanummer over Het Kantoor, september 2009.

“Ik was in het gemeentehuis van het Belgische Vorst, om wat zaken te regelen, toen de kantoorvloer mijn aandacht trok. Het grit van de vloer deed me heel erg denken aan plaatjes die ik had gezien in een boek over de snaartheorie. Wat mij ook opviel was de landerigheid van de mensen die zich achter hun bureau leken te vervelen, misschien al jarenlang. Opeens stelde ik mij voor hoe vief ze zouden worden als zij van de snaartheorie zouden weten.

“Dit zijn dingen die ik me soms afvraag, en in mijn werk ga ik vervolgens aan de slag met die [...]

‘Dag in dag uit was ik wanhopig’

Verschenen in dagblad Trouw, 5 september 2009.

De eerste baan maakt vaak diepe indruk en legt de basis voor later. Voordat Hans Dorrestijn cabaretier en liedjesschrijver werd, was hij zeven jaar docent Nederlands.

“Het was een ramp, ik kon geen orde houden. Als ik les gaf moesten de nabij liggende lokalen worden ontruimd, omdat de leerlingen anders hun docent niet konden verstaan. De eerste jaren op het Wagenings lyceum waren een regelrechte hel. Het vreselijke is dat je gaat tieren en schreeuwen als niemand luistert.

“Ik weet nog goed dat voorin de klas vaak een jongetje zat met een erge spierziekte, hij kon niet goed schrijven, daarom gebruikte hij een [...]

‘Dag in dag uit was ik wanhopig’

Verschenen in dagblad Trouw, 5 september 2009.

De eerste baan maakt vaak diepe indruk en legt de basis voor later. Voordat Hans Dorrestijn cabaretier en liedjesschrijver werd, was hij zeven jaar docent Nederlands.

“Het was een ramp, ik kon geen orde houden. Als ik les gaf moesten de nabij liggende lokalen worden ontruimd, omdat de leerlingen anders hun docent niet konden verstaan. De eerste jaren op het Wagenings lyceum waren een regelrechte hel. Het vreselijke is dat je gaat tieren en schreeuwen als niemand luistert.

“Ik weet nog goed dat voorin de klas vaak een jongetje zat met een erge spierziekte, hij kon niet goed schrijven, daarom gebruikte hij een [...]