Interviews

Mijn eerste baan: ‘Bij mijn interview met Brigitte ging alles mis’

Verschenen in dagblad Trouw, 7 juni 2014

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Presentator en schrijver Cornald Maas (1962) begon bij weekblad Elsevier. Tijdens theaterfestival Oerol presenteert hij kunstprogramma ‘Opium’ vanaf Terschelling. 

“Ik studeerde cum laude af in argumentatietheorie. Het lag enorm voor de hand om te promoveren. Maar ik wilde schrijven. Ik schreef brieven naar de kranten en bladen die ik las. Zonder resultaat.

In die tijd las ik een interview met Jan-Paul Bresser, de nieuwe chef kunst van Elsevier. Hij was benoemd door André Spoor, de nieuwe hoofdredacteur van Elsevier. Alles moest anders. Bresser vertelde over het vernieuwde Elsevier. De kunstredactie zou worden uitgebreid. Hij trok mensen […]

Mijn eerste baan: ‘Bij mijn interview met Brigitte ging alles mis’

Verschenen in dagblad Trouw, 7 juni 2014

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Presentator en schrijver Cornald Maas (1962) begon bij weekblad Elsevier. Tijdens theaterfestival Oerol presenteert hij kunstprogramma ‘Opium’ vanaf Terschelling. 

“Ik studeerde cum laude af in argumentatietheorie. Het lag enorm voor de hand om te promoveren. Maar ik wilde schrijven. Ik schreef brieven naar de kranten en bladen die ik las. Zonder resultaat.

In die tijd las ik een interview met Jan-Paul Bresser, de nieuwe chef kunst van Elsevier. Hij was benoemd door André Spoor, de nieuwe hoofdredacteur van Elsevier. Alles moest anders. Bresser vertelde over het vernieuwde Elsevier. De kunstredactie zou worden uitgebreid. Hij trok mensen […]

Mijn eerste baan: ‘Ik leerde omgaan met dronkelappen en gekken’

Verschenen in dagblad Trouw, 3 mei 2014

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Schrijfster Jessica Durlacher (1961) begon in 1981 als barvrouw in De Balie in Amsterdam. Samen met haar echtgenoot Leon de Winter schreef zij het theaterstuk ANNE, over het leven van Anne Frank. Het stuk gaat 8 mei in première. 

“Met vriendinnen gingen we vaak wat drinken in De Balie, een bekend cultureel centrum in Amsterdam. Zo leerden we het personeel kennen. Ik studeerde Nederlands en ik had hard geld nodig. Via een bevriende barkeeper kon ik beginnen als barvrouw. Het was een gewild baantje, iedereen was in die tijd op zoek naar werk en De Balie […]

Mijn eerste baan: ‘Ik leerde omgaan met dronkelappen en gekken’

Verschenen in dagblad Trouw, 3 mei 2014

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Schrijfster Jessica Durlacher (1961) begon in 1981 als barvrouw in De Balie in Amsterdam. Samen met haar echtgenoot Leon de Winter schreef zij het theaterstuk ANNE, over het leven van Anne Frank. Het stuk gaat 8 mei in première. 

“Met vriendinnen gingen we vaak wat drinken in De Balie, een bekend cultureel centrum in Amsterdam. Zo leerden we het personeel kennen. Ik studeerde Nederlands en ik had hard geld nodig. Via een bevriende barkeeper kon ik beginnen als barvrouw. Het was een gewild baantje, iedereen was in die tijd op zoek naar werk en De Balie […]

Mijn eerste baan: ‘In het leger leer je je land echt kennen’

Verschenen in dagblad Trouw, 26 april 2014

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Politicus Hans van Baalen (1960) begon in 1986 als reserveofficier in het leger. Tijdens de Europese verkiezingen is hij lijsttrekker voor de VVD in het Europees Parlement. 

“In 1986, na mijn afstuderen, werd ik opgeroepen voor de militaire dienst. Ik werd opgeleid tot reserveofficier. Dat gebeurde in Appingedam. Ik leerde schieten, schuttersputten graven, bevelen geven en verantwoordelijkheid nemen.

Na afloop van mijn opleiding werd ik geplaatst bij de staf van het Eerste Nederlandse Legerkorps bij de sectie internationale civiel-militaire samenwerking. Ik werd toegevoegd aan luitenant-kolonel Jan Zwolsman. Hij was verantwoordelijk voor de samenwerking tussen het Nederlandse […]

Mijn eerste baan: ‘In het leger leer je je land echt kennen’

Verschenen in dagblad Trouw, 26 april 2014

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Politicus Hans van Baalen (1960) begon in 1986 als reserveofficier in het leger. Tijdens de Europese verkiezingen is hij lijsttrekker voor de VVD in het Europees Parlement. 

“In 1986, na mijn afstuderen, werd ik opgeroepen voor de militaire dienst. Ik werd opgeleid tot reserveofficier. Dat gebeurde in Appingedam. Ik leerde schieten, schuttersputten graven, bevelen geven en verantwoordelijkheid nemen.

Na afloop van mijn opleiding werd ik geplaatst bij de staf van het Eerste Nederlandse Legerkorps bij de sectie internationale civiel-militaire samenwerking. Ik werd toegevoegd aan luitenant-kolonel Jan Zwolsman. Hij was verantwoordelijk voor de samenwerking tussen het Nederlandse […]

In de knip: wat doet u met geld? En wat doet geld met u?

Samen met journalist Annemieke Lenssinck maak ik  de rubriek In de knip voor dagblad Trouw. Wat doet u met geld? En wat doet geld met u? Aan de hand van een aantal terugkerende vragen interviewen we wekelijks mensen over hun uitgaven en inkomsten. Hieronder het interview dat ik had met Gré Kalf (verschenen in dagblad Trouw, 29 maart 2014).

‘Twaalf gulden was in mijn jeugd een kapitaal’

Gre Kalf (87)

Burgelijke staat: alleenstaand, beroep: voormalig secretaresse, inmiddels gepensioneerd, inkomen: AOW met aanvullend pensioen, vaste lasten: ongeveer 1150 euro

Hoe gingen uw ouders om met geld?

“Ik heb een sobere jeugd gehad. Toch heb ik dat nooit zo ervaren: iedereen had in die […]

In de knip: wat doet u met geld? En wat doet geld met u?

Samen met journalist Annemieke Lenssinck maak ik  de rubriek In de knip voor dagblad Trouw. Wat doet u met geld? En wat doet geld met u? Aan de hand van een aantal terugkerende vragen interviewen we wekelijks mensen over hun uitgaven en inkomsten. Hieronder het interview dat ik had met Gré Kalf (verschenen in dagblad Trouw, 29 maart 2014).

‘Twaalf gulden was in mijn jeugd een kapitaal’

Gre Kalf (87)

Burgelijke staat: alleenstaand, beroep: voormalig secretaresse, inmiddels gepensioneerd, inkomen: AOW met aanvullend pensioen, vaste lasten: ongeveer 1150 euro

Hoe gingen uw ouders om met geld?

“Ik heb een sobere jeugd gehad. Toch heb ik dat nooit zo ervaren: iedereen had in die […]

‘Voor het eerst hadden mensen het gevoel dat ze vrij konden zijn’

Dit artikel verscheen in de Daily Matters, de online dagkrant van het Movies that Matter Festival. Sannikov was te gast tijdens het festival. 

Andrei Sannikov, politiek activist en voormalig oppositieleider van Wit-Rusland leeft sinds twee jaar in ballingschap. “Ik wil terug naar mijn land. Alles wat ik doe staat in het teken daarvan.”

“Vanavond zal er niemand op het plein staan om te demonstreren,” verklaart Alexander Loekasjenko, president van Wit-Rusland, voor de nationale televisie. Het is 19 december 2010. Loekasjenko, die al twintig jaar het land met ijzeren hand regeert, heeft de ‘verkiezingen’ met 79,64 % van de stemmen gewonnen. Andrei Sannikov, de belangrijkste oppositieleider, wordt tweede.

Die avond stroomt […]

‘Voor het eerst hadden mensen het gevoel dat ze vrij konden zijn’

Dit artikel verscheen in de Daily Matters, de online dagkrant van het Movies that Matter Festival. Sannikov was te gast tijdens het festival. 

Andrei Sannikov, politiek activist en voormalig oppositieleider van Wit-Rusland leeft sinds twee jaar in ballingschap. “Ik wil terug naar mijn land. Alles wat ik doe staat in het teken daarvan.”

“Vanavond zal er niemand op het plein staan om te demonstreren,” verklaart Alexander Loekasjenko, president van Wit-Rusland, voor de nationale televisie. Het is 19 december 2010. Loekasjenko, die al twintig jaar het land met ijzeren hand regeert, heeft de ‘verkiezingen’ met 79,64 % van de stemmen gewonnen. Andrei Sannikov, de belangrijkste oppositieleider, wordt tweede.

Die avond stroomt […]

‘Zou je naar Amerika willen?’

Dit interview verscheen in de Daily Matters, de digitale festivalkrant van het Movies that Matter filmfestival.

De Spaanse regisseur Diego Quemada-Díez sprak 600 migranten voor zijn speelfilm La Jaula de Oro, de openingsfilm van Movies that Matter 2014. “Met deze film wil ik de migrant een stem geven.”

Achttien jaar geleden vertrok de Spaanse Diego Quemada-Díez (1969) naar de Verenigde Staten. The American Dream, daar kwam hij voor. De eerste jaren waren fantastisch, vertelt hij. Hij ging naar de filmacademie en werkte als camera-assistant in de filmindustie. Na vijf jaar begon hij alleen meer en meer te zien dat dit land zijn dromen niet waar kon maken. “Het materialisme van de Amerikaanse […]

‘Zou je naar Amerika willen?’

Dit interview verscheen in de Daily Matters, de digitale festivalkrant van het Movies that Matter filmfestival.

De Spaanse regisseur Diego Quemada-Díez sprak 600 migranten voor zijn speelfilm La Jaula de Oro, de openingsfilm van Movies that Matter 2014. “Met deze film wil ik de migrant een stem geven.”

Achttien jaar geleden vertrok de Spaanse Diego Quemada-Díez (1969) naar de Verenigde Staten. The American Dream, daar kwam hij voor. De eerste jaren waren fantastisch, vertelt hij. Hij ging naar de filmacademie en werkte als camera-assistant in de filmindustie. Na vijf jaar begon hij alleen meer en meer te zien dat dit land zijn dromen niet waar kon maken. “Het materialisme van de Amerikaanse […]

De blonde moslim

Dit stuk verscheen eerst in Folia, het blad van de UvA en de HvA, en daarna ook in het Parool.

Olaf Mesman (22), tweedejaars student Politicologie aan de UvA, besloot vier maanden geleden om zich te bekeren tot de islam. Hij leest de Koran, bidt tot Allah en hij deed mee aan de Ramadan. Hij is er alleen nog lang niet: “Ik voel constant dat ik niet deug, dat ik zondig ben.”

Vijf keer per dag bidden redt hij nog niet, zegt hij bijna schuldbewust. Maar hij streeft er wel naar om het zo vaak mogelijk te doen. Olaf Mesman, of ook wel Nadir Al-Istiqlal, tweedejaars student Politicologie aan de […]

De blonde moslim

Dit stuk verscheen eerst in Folia, het blad van de UvA en de HvA, en daarna ook in het Parool.

Olaf Mesman (22), tweedejaars student Politicologie aan de UvA, besloot vier maanden geleden om zich te bekeren tot de islam. Hij leest de Koran, bidt tot Allah en hij deed mee aan de Ramadan. Hij is er alleen nog lang niet: “Ik voel constant dat ik niet deug, dat ik zondig ben.”

Vijf keer per dag bidden redt hij nog niet, zegt hij bijna schuldbewust. Maar hij streeft er wel naar om het zo vaak mogelijk te doen. Olaf Mesman, of ook wel Nadir Al-Istiqlal, tweedejaars student Politicologie aan de […]

‘Wij, twee kinderen, tourden met Bill Haley’

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Tonny Eyk (1940) begon als accordeonist. Dit jaar viert Kinderen voor Kinderen zijn 35-jarig jubileum. Eyk componeerde voor het kinderkoor klassiekers als ‘Op een onbewoond eiland’.

“Met mijn tweelingzus Jeanette trad ik al sinds mijn tiende op met ‘Les deux jeateux’. We hadden een variété-act: met schattige krulletjes en een accordeon speelden we op manifestaties, festivals en voor de radio.

Op 1 juli 1955, vlak voor ons vijftiende, werden we beroepsmuzikant. Onze moeder overleed op jonge leeftijd, het was heel treurig. Maar tegelijkertijd hebben we in die periode zoveel mooie dingen meegemaakt, dat is haast niet voor te stellen. Vanaf het moment […]

‘Wij, twee kinderen, tourden met Bill Haley’

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Tonny Eyk (1940) begon als accordeonist. Dit jaar viert Kinderen voor Kinderen zijn 35-jarig jubileum. Eyk componeerde voor het kinderkoor klassiekers als ‘Op een onbewoond eiland’.

“Met mijn tweelingzus Jeanette trad ik al sinds mijn tiende op met ‘Les deux jeateux’. We hadden een variété-act: met schattige krulletjes en een accordeon speelden we op manifestaties, festivals en voor de radio.

Op 1 juli 1955, vlak voor ons vijftiende, werden we beroepsmuzikant. Onze moeder overleed op jonge leeftijd, het was heel treurig. Maar tegelijkertijd hebben we in die periode zoveel mooie dingen meegemaakt, dat is haast niet voor te stellen. Vanaf het moment […]

Alles van waarde

Voor de bijlagen Letter & Geest en TIJD van dagblad Trouw schreef ik de interviews voor de kerstserie ‘Alles van waarde’. Hierin vertellen verschillende mensen over de voorwerpen die in hun leven van groot belang zijn geweest. Hieronder drie voorbeelden.

‘Lange tijd was ik bang als de Kerst naderde’ 

Yasmine Allas, schrijfster, over de bril en het paspoort van haar moeder.

“Eerste Kerstdag is het zestien jaar geleden dat mijn moeder overleed. Ze kwam naar Nederland, met mijn broertjes en zus, omdat ik hier toevallig zat. Weggaan uit Somalië was verschrikkelijk moeilijk. Ze dacht: we gaan een paar weken weg, tot het weer rustig wordt. Niemand had voorzien dat de […]

Alles van waarde

Voor de bijlagen Letter & Geest en TIJD van dagblad Trouw schreef ik de interviews voor de kerstserie ‘Alles van waarde’. Hierin vertellen verschillende mensen over de voorwerpen die in hun leven van groot belang zijn geweest. Hieronder drie voorbeelden.

‘Lange tijd was ik bang als de Kerst naderde’ 

Yasmine Allas, schrijfster, over de bril en het paspoort van haar moeder.

“Eerste Kerstdag is het zestien jaar geleden dat mijn moeder overleed. Ze kwam naar Nederland, met mijn broertjes en zus, omdat ik hier toevallig zat. Weggaan uit Somalië was verschrikkelijk moeilijk. Ze dacht: we gaan een paar weken weg, tot het weer rustig wordt. Niemand had voorzien dat de […]

Mijn eerste baan duurde 27 jaar

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Erica Terpstra, voormalig politicus, begon als Tweede Kamerlid. Onlangs ging het derde seizoen van ‘Erica op reis’ van start. 

“Ik had Chinees en Japans gestudeerd, en ik was voormalig zwemkampioen. In 1965 begon ik met stukjes schrijven als freelance journalist. Ik schreef onder andere voor Het Parool, en later voor de Haagsche en de Westlandse courant.

Te pas en te onpas werd mij gevraagd om ergens heen te gaan en verslag te doen. Maar een echte baan was het niet. Ik kreeg kinderen, schreef en deed er tal van andere dingen naast. Zo was ik, via de sport, in die tijd al politiek […]

Mijn eerste baan duurde 27 jaar

De eerste baan maakt vaak diepe indruk. Erica Terpstra, voormalig politicus, begon als Tweede Kamerlid. Onlangs ging het derde seizoen van ‘Erica op reis’ van start. 

“Ik had Chinees en Japans gestudeerd, en ik was voormalig zwemkampioen. In 1965 begon ik met stukjes schrijven als freelance journalist. Ik schreef onder andere voor Het Parool, en later voor de Haagsche en de Westlandse courant.

Te pas en te onpas werd mij gevraagd om ergens heen te gaan en verslag te doen. Maar een echte baan was het niet. Ik kreeg kinderen, schreef en deed er tal van andere dingen naast. Zo was ik, via de sport, in die tijd al politiek […]